Biały myśliwy o czarnym sercu

Prawda? Półprawda? Nie prawda? Czy rzeczywiście John Huston był na planie Afrykańskiej Królowej taki jak sportretowano go w filmie? czy chodziło tylko o męską przygodę i polowanie na lwa? A może było zupełnie inaczej? Odpowiedzi pewnie już nie poznamy ale mamy za to świetny film o niewątpliwie wybitnym człowieku. Obsadzenie Eastwooda w tej roli było posunięciem genialnym bo sukces opowieści opiera się na charyzmie głównego bohatera a tej Eastwoodowi nie brakuje. Ponoć Hollywood jest najlepsze gdy opowiada o Hollywood czego ten film jest zdecydowanie najlepszym dowodem

Klasyk.

Bardzo podobał mi się ten film. Być może z powodu mojej sympatii do filmów Houstona, być może sentymentu do Hemingwaya, z którym jakoś kojarzy mi się ta historia. Eastwood wybrał ciekawy temat i sprawdził się w nieco odmiennej roli do granych wcześniej. W jakiś sposób to intrygująca historią reżysera, który wyjechał do Aftryki nakręcić film, a tak naprawdę wciąga go mania polowania na wielkiego zwierza. W jakiś sposób ten film wpływa także na mój odbiór filmu o kręceniu którego opowiada, czyli "Afrykańskiej królowej".

Mam mieszane uczucia. Ale dużo przemawia za Nie. Głównie kolejny facet który niby kocha zwierzątka, ale takie ktore są na jego ścianie. Ale,... ma dużo pochlebnych recenzji.

domnie ten film nie przemawia

Warto obejrzeć chociażby ze względu na kunszt Eastwooda.

Czyżby jakieś wyznanie? A może ostrzeżenie dla kolegów po fachu? ;)
Ważne, że Eastwood wyrwał się ze swojej szufladki i stworzył ciężką pracą nową, własną i bardzo znaczącą dla kina.

Genialny Clint Eastwood wciela się w rolę reżysera filmowego, który kręci film w plenerach Czarnego Lądu. Niestety zamiast skupić się na pracy, jego zainteresowanie skupiają polowania i safari. Zaślepienie Johna Wilsona sprawia, że zagrożony jest film i ludzie nad nim pracujący.

kolejny film Clinta, kolejny wart obejrzenia. Zaskakujące jest, że Eastwood zarówno przed jak i za kamerą wypada świetnie! Piękne zdjęcia z Afryki, dramat głównego bohatera sprawia, że film ten jest godny polecenia :)

Bardzo lubię Eastwooda - jego oszczędną grę aktorską, sposób w jaki skupia na sobie uwagę (kamera też bardzo go lubi!), to, jak kilkoma zaledwie gestami potrafi pokazać złożoność granej przez siebie postaci (zawsze daje swoim bohaterom taką charakterystczną tragiczną rysę w ich osobowościach i to niezaleźnie od tego czy sam reżyseruje czy tylko gra). I ma Eastwood w sobie ze spokoju i skupienia Humphrey'a Bogarta, tego charyzmatycznego, amerykańskiego twardziela. Dobrze się taki pokaz prawdziwej męskiej siły ogląda. Jako reżyser wydobywa z aktorów prawdziwy talent, nie ma w jego filmach złych ról, nawet drugi plan jest wart zapamiętania a opowieść o ludziach, ich, często niejednoznacznej i skomplikowanej, naturze, niełatwych relacjach, ludziach postawionych niejednokrotnie w sytuacji bez wyjścia tak, aby nie powstała z tego sztampowa i łzawa papka jest przejawem prawdziwego geniuszu!!! Plus wspaniałe zdjęcia dodatkowo podkreślające dramaturgię to coś co naprawdę warto oglądać.