Jedz, módl się, kochaj

jeden z fajniejszych filmów jakie ostatnio obejrzałam - bardzo mi sie podobał

Taki średni film, nie polecam.

myslalem ze ten film bedzie kolejnym romansidlem,ale nie.strasznie mnie pruszyl mnie faceta a nie jestem pedalem ale mysl o znajdowaniu siebie zawsze mnie ciagnela i mysle ze pewnego dnia to spelnie to nie chodzi o kobiete czy mezczyzne jak to widac w filmie, jest to sens bycia soba to nie egoizm tylko zrozumienie siebie i tego coraz bardziej zwariowanego swiata.
chcialbym miec takie srodki finansowe zeby przebyc taka podroz zycia dla siebie:)

Dość dużo filmów ostatnimi czasy oglądałam, ten jednak niczym się nie wyróżnia. Owszem, ma dośc głębokie przesłanie, jednak hm.. gdybym się nudziła, nie obejrzałanbym. Mogłabym zasnąć z nudów. Choć glówna aktorka za którą niezbyt przepadam w tym filmie całkiem mi przypadła do gustu :) Może dla osób powyżej 40 bylby ciekawy ten film, dla mnie jako 21 letniej dziewczynie, podobał się średnio.

Film dobry na niedzielne popołudnie. Nie zachwyca.

Książki nie czytałam a wiem że odniosła ogromny sukces. I pewnie dlatego spodziewałam się po tym filmie czegoś więcej. Tak samo jak główna bohaterka, która szukała czegoś aby móc się zachwycić, ja szukałam czegoś takiego w tym filmie. No dobrze, zdjęcia (Indonezyjskie wyspy spędzają mi sen z powiek swoim pięknem;) ) Ale cała reszta - no nie, nie ma szans. Nie kupuję ani rozdartej Julii ani wrażliwego Javiera. Sama idea poszukiwania sensu i odwagi by rzucić wszystko - zasługuje na podziw. Trzeba mieć w sobie wiele siły bo zdecydować się na taki krok. Ale film w moim odczuciu zdecydowanie nie stał się "drogowskazem do przewartościowania swojego życia". Może sięgnę po książkę ;)

Ekranizacja bestsellerowej powieści Elizabeth Gilbert wypada dosyć niemrawo. Historia kobiety, w wieku średnim ,która rzuca wszystko ,aby na nowo odnaleźć sens życia przedstawiona zostaje mało przekonująco, czegoś wyraźnie tutaj brakuje. Sposób widzenia reżysera sprawia, że fabuła jest mniej interesująca, niż powinna być w rzeczywistości, wydaje się , że zdjęcia również mogłyby być lepsze. Całość składa się w dosyć sztuczny, miejscami nawet kiczowaty film, nawet aktorstwo Roberts nie jest w stanie go uratować. Produkcja Murphy'ego wydaje się być niedopracowana, lub po prostu źle poprowadzona.

Być może to moje subiektywne wrażenie, ale film wydaje się eklektyczną kolekcją najpopularniejszych segmentów telewizji sniadaniowej. Nigella Lawson i travel channel, zmieszany z pocztówkowymi widoczkami, poradniczą papką maksym rodem z Coellho i zamierzonym na inspirujący soundtrackiem. Efekt nie jest ani zły ani dobry ale idealnie nijaki, Julia Roberts zasługuje na lepszy scenariusz a Javier Bardem najzwyczajniej w swiecie się marnuje... a jednak ogląda się to lekko, łatwo i przyjemnie. I równie łatwo się o filmie zapomina pięć minut później. Do obejrzenia kiedy nic ciekawszego nie leci.

teoretycznie film na nas przekonać że nigdy nie jest za późno by zwiedzić świat i cieszyć się życiem. W istocie jednak niezależnie czy bohaterka szuka się w Rzymie jedząc bez opamiętania czy w Indiach medytując w ostatecznym rozrachunku okazuje się że odnaleźć siebie to odnaleźć drugą połowę. Teoretycznie powinniśmy lubić bohaterkę i jej kibicować ale w filmie brakuje jej charakteru zaś cała podróż odbywa się nieco zbyt schematycznie dążąc do mało feministycznej puenty. Być może dla kobiet przechodzących kryzys wieku średniego to jakaś pociecha.

genialny film, typowo nastawiony na dumanie nad swoim własnym życiem. Polecam!