Mniejsze zło

to jeden z tych polskich filmów, który mimo upodobań należy zobaczyć, chociażby z obowiązku poczucia narodowego! ;P bardzo dobry :)

A już miałam wątpić w to że polacy robią dobre kino :)

Żurek niestety rozczarował bardzo, ale chyba potrzeba mu jeszcze wielu lat pracy w filmie, by zaczął naprawdę grać, wcielać się i żyć rolą a nie tylko recytować linijki dialogowe scenariusza. Rozmowa z ojcem (Gajos) to jakby dwa bieguny! Genialny Gajos w epizodzie daje popis tak wysokiej klasy, że patrzy się na niego z otwartą gębą... Żurek niestety tylko w tym filmie JEST. Warto obejrzeć.

Obsada świetna, więc film powinien reprezentować poziom.Na pewno zobaczę

Powiem szczerze. Myślałem, że będzie to kolejny nudny film. Ale wciągnął mnie. Dzięki takim filmom młodzi mogą poznać chociaż namiastkę poprzedniej epoki. Film zdecydowanie polecam. Pan Pszoniak... rewelka!

Polscy krytycy narzekali, że tak mało jest filmów poświęconych interesującym wydarzeniom, które miały miejsce w latach 80tych. Proszę bardzo. Mówisz - Masz. Dostali solidny film Morgensterna "Mniejsze Zło" z całą plejadą gwiazd. Mamy tu przedstawione życie Polaków umoczonych w PRL-owskim systemie. Reżyser sprytnie zastosował kilka rekwizytów, ażeby całkowicie oddać klimat lat 80tych. I tak możemy dostrzec różne hasła antykomunistyczne na murach, słynne robienie zakupów w Pewexie, radio Zodiak i inne. Oczywiście, jak to zwykle w filmach bywa, jest też kilka niedociągnięć - chociażby pożókła Trybuna Ludu czytana przez Dykielową, albo bateria łazienkowa u Kowalskiego, którą zagłuszał podsłuchy. Niemniej jednak, te drobiazgi nie wpływają na ogólny odbiór filmu. Osobiście polecam.

To naprawdę mogło być coś. Nareszcie ktoś, a właściwie nie ktoś, a sam Janusz Morgenstern, wziął się za polską historię, powstał dobry scenariusz, pojawili się nieźli polscy aktorzy. Niestety zabrakło czegoś, jakiejś ikry i porządnego głównego bohatera, by film stał się czymś więcej niż zwykłą przeciętnością. Niestety

rzadko się zdarza tak dobry polski film

Film dobry, ale mógłby być lepszy. Reżyser stworzył ciekawy obraz Polski lat 80. Muzyka tworzy klimat tamtejszych lat. Film warty obejrzenia.

Film nawiązuje do tradycji kina PRLu i, nie ukrywam, świetnie mu to robi. Historia może i jest banalna, może i koniec do przewidzenia, ale wszystko opowiedziane jest w najlepszym stylu. Świetna rola Lesława Żurka, który niezwykle odegrał bezpłciowość bohatera płynącego z prądem, ale przede wszystkim ekran należy do Janusza Gajosa i Anny Romantowskiej.